Το σχόλιο είναι τώρα στο « μαγικό θάμνο » που είναι τα πρώτα νέα ;

Ναι, έγραψα στο μικρή εφημερίδα μου (ημερολόγιο που δημιουργήθηκε το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009 και συνεχίζει να αυξάνεται καθημερινά από 1000 έως 7000 λέξεις…), λοιπόν, έγραψα σε αυτό το ημερολόγιο και σε άλλο φάκελο η οποία συνοψίζει μόνο όλες τις συνεδρίες γραφής που μπορούσα να κάνω :

« Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012, σπάστε ! Ξεκίνησα ένα νέο βιβλίο χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω, έτσι έγραψα μεταξύ 19h και 20h13, το οποίο είναι 1:13 και το οποίο φέρει τον τίτλο « Ο Μπους »».

Το « μαγικό θάμνο » ήταν λοιπόν η πρώτη μου είδηση ​​που έγραψα ανάμεσα στα τείχη του Clairvaux αφού έγραψα σχεδόν όλους τους τόμους μου πριν συνεχίσω παράλληλα αυτά τα νέα πριν γράψω άλλα. Ήθελα να δοκιμάσω τη φαντασία μου, ναι, έτσι σκέφτηκα :

« Προσπαθήστε να γράψετε μια ιστορία ξεκινώντας από μια τυχαία λέξη ! »

Και δεν ξέρω γιατί, αλλά μου φάνηκε ο « Μπους ». Έτσι, αποφάσισα να κάνω μια ιστορία από αυτή την απλή λέξη « Μπους ». Έτσι έβαλα αυτή τη λέξη και έπειτα αφήστε τη φαντασία μου να περιπλανηθεί, να περιηγηθεί στα ηλεκτρομαγνητικά οπτικά και ακουστικά κύματα του εγκεφάλου μου, αρχίζοντας να χτίσει αυτή τη φανταστική ιστορία. Ήταν συναρπαστικό και διασκεδαστικό, γιατί δεν μπορούσα να σταματήσω ! Ναι, λήφθηκε από φανταστικό ερεθίσματα που οδήγησαν λεκτικές εκρήξεις και αντίστροφα, πριν οπτική παρορμήσεις της προσφοράς με τη σειρά ακουστικών ερεθισμάτων, ενώ η πλοήγηση με τα στοιχεία της αληθινής εσωτερικής ζωής μου: τα μέρη που είχαν εμπνεύσει ήξερα ως Chatenay-Malabry, Verrière-le-Buisson, Sceaux όπου έζησα με μέλι μου να συλλάβουν ακόμα και την καρδιά αυτής της ιστορίας σε πρώτο και τελευταίο μας διαμέρισμα Σφραγίδες όπου έζησε μέχρι την τραγωδία. Δεν ξέρω, σαν να η ασυναίσθητη μου θέλησε να οικοδομήσει σε αυτό το δράμα μια άλλη ιστορία κατά της μνήμης για να ξεχάσει αυτό το δραματικό δράμα. Γι ‘αυτό ας κεντήματα τη φαντασία μου και κεντήματα αυτή η ιστορία ήταν μαγευτική, μαγικό, γιατί το περιβαλλοντικό ιστό της ιστορίας ήταν στο μυαλό μου, και τότε ήταν αρκετό για να συμπεριλάβει μια φανταστική ιστορία ! Δεν χρειαζόμουν ούτε μια πολιτιστική βαλίτσα, αλλά μια απλή βαλίτσα με την πειραματική ζωή με τη δική μου αγάπη. Ήταν εξωπραγματικό ! Ναι, έγραψα αυτόματα, άφησα τον εαυτό μου να μεταφέρουν και να γλιστρούν ανάμεσα στα λόγια μου γράψει σε αυτή τη στιγμή, που μου έδωσε τις φράσεις, και τις ιδέες της αφήγησης μου ως λέξεις σε μια γραμμή που θα μου δώσει τα προ-κρυφό λειτουργία σε η κατασκευή παρουσιάζει τη φανταστική αφήγηση που δημιουργήθηκε αυτόματα από την ασυνείδητη μου-« μη εξουδετερωμένη ». Αλλά υπήρχε και η μελωδία των λέξεων που ώθησε στα αυτιά μου άλλα λόγια κοντά στην υγιή οπτική γωνία, προτού και εκεί η φαντασία μου για το γράψιμο συνεχίζει τη διαδοχή πάνω στα γραπτά-ακουστικά. Η συνείδησή μου τρέχει με τρεμόπαιγμα, ώθηση, γι ‘αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσω όλες τις αισθήσεις μου αμέσως πριν η μεταγραφή των συναισθημάτων μου είναι τέλεια για κάθε νέα είδηση ! Ήταν μαγικό αυτό το νέο είδος γραφής της φανταστικής ιστορίας που άλλαξε για μένα ριζικά σε σύγκριση με τα συνήθη βασανιστήρια μου όταν μίλησα στα βιβλία μου αυτό το δράμα του 2003…!

Ναι, αργότερα, θα συνειδητοποιήσω ότι κάθε φορά που κρατώ μια είδηση, είναι ότι είχα προηγουμένως την ιδέα της τελικής πτώσης που θα έκπληξη τον αναγνώστη, έτσι έμαθα πάνω από τα νέα για να οικοδομήσουμε τα πάντα ένα φανταστικό να φτάσει σιγά-σιγά σε αυτές τις πτώσεις ! Αλλά για το « το μαγικό θάμνο » όχι, είχα αφήσει μια λέξη χωρίς να γνωρίζω ακριβώς πού πηγαίνω, είχα για αυτόν να ξεκουραστεί εξ ολοκλήρου από τη ροή της συνείδησής μου που περιελάμβανε ευαισθησία, μνήμη, εμπειρία, λεξιλόγιο, μουσικότητα λέξεων, φαντασία… κλπ. Και αυτό που ήταν εκπληκτικό ήταν ότι ακόμη και μέσα από μια ιστορία που ήταν φανταστική, το μυαλό μου εξακολουθούσε να επιστρέφει με κυκλικό τρόπο στη ζωή που οδηγούσα με το αγαπητό μου εγκαθιστώντας τα σύνολα στις θέσεις που είχαμε πραγματικά έζησε ! Στη συνέχεια, όλο και πιο έμπειρος, ανάμιγα όλες τις τεχνικές : βρήκα μια πτώση, τότε άφησα τη φαντασία μου να πάει αργά αλλά σίγουρα, για άλλους, δεν είχα πτώση, αλλά έχω εμπιστοσύνη φαντασία μου να βρω ένα αργά και σίγουρα ! Ήταν μαγικό ! Πάντα πέφτω πίσω στα νευρικά πόδια μου για να οικοδομήσω μια αναζωογονητική, ενάρετη, εκπληκτική ή αστεία ιστορία, πάντα ! Ναι, είναι πραγματικά μαγικό γράψιμο !

Γιατί η γραφή ήταν μια πραγματική ζωή για μένα (εκτός από εσείς θα το ξέρετε με μεγαλύτερη ακρίβεια αργότερα διαβάζοντας τον πρώτο μου αυτοβιογραφικό τόμο), καλά, μέσω της σύνταξης αυτής της είδησης της οποίας πρώτα « το μαγικό θάμνο », συνέχισα να κλείνω τον εαυτό μου σε έναν φανταστικό κόσμο, παίρνοντας έξω από τον πραγματικό κόσμο του δράματος που υπέστη με τον Darling μου, όπως το γράψιμο του τόμου 4 « Η ιστορία ενός ασυνήθιστου τύπου » που θα διαβάσετε αργότερα επίσης και από πού αρχίζω να αποσυνδέομαι από το δράμα διότι έμαθα να γράφω για οτιδήποτε άλλο ως θέμα που έζησε το δράμα του οποίου είμαι απόλυτα υπεύθυνος για άλλη μια φορά τότε να γράψω αυτά τα νέα που επέτρεψαν στο πνεύμα μου ακόμα περισσότερο δεν πρέπει πλέον να επιτεθεί πνευματικά όπως στο παρελθόν από το ένοχο συναίσθημά μου και επομένως να μην ενοχληθώ ούτε από τη χειρονομία μου ούτε από το γεγονός που συνέβη ως γεγονός ανάμεσα στους τοίχους με το να γίνω τόσο αδιάφορος Μερικοί άνθρωποι βρήκαν μέσα μου μια απαράμιλλη δύναμη αδιαφορίας σχετικά με τη μη λήψη σε μένα οποιουδήποτε αρνητικού γεγονότος που θα μπορούσε να συμβεί ανάμεσα σε αυτούς τους τοίχους! Επιπλέον, δεν ήμουν πλέον υπό την προοπτική να αναφέρω λέξη για λέξη την πραγματική πραγματικότητα της ιστορίας μου με το αγαπημένο μου, όπου κάθε λέξη μου έπρεπε να ιδρώνει το ποιητικό συναίσθημα, όχι, εκεί, γράφοντας αυτά τα νέα, άφησα τέλος, είναι λιγότερο μανιακός στη γλωσσική σύνθεση αυτών των ειδήσεων. Σε κάθε περίπτωση, θα δείτε αμέσως τη διαφορά μεταξύ των τόμων της αυτοβιογραφικής μου ιστορίας και αυτών των ειδήσεων. Άφησα την μόδα της εμμονικής τελειομανής για τον τρόπο αποκόλλησης επιτρέποντάς μου να πάω σε οποιαδήποτε άδεια, όπου ένα χτύπημα ήταν τα λόγια που μου έδωσαν τη φανταστική ιδέα, ξαφνικά τις προτάσεις, ένα χτύπημα τη μουσική τους, μια βολή τις εικόνες και τα πάντα αναμίγονταν το συναίσθημα και η εμπειρία ζούσε πραγματικά… ήταν μαγική, ήταν εξωπραγματική και είναι ακόμα ! Ναι, δεν ήμουν πλέον σε γραφή-επιρροή* να πω την πραγματική ζωή μου την, αλλά γιασυγγραφή των βιβλίων έκπληξη για να πω εξωπραγματικές ζωές σε αυτά τα νέα.

Στη συνέχεια, καθώς αυτό το θάμνος στην ιστορία ήταν μαγικό καθώς η γραφή αυτής της ιστορίας ήταν εξίσου για μένα μέσα από αυτές τις πρώτες ειδήσεις που μου έδωσαν τόσο μεγάλη ευχαρίστηση και χαρά, ήταν λογικό να προσθέσω στη λέξη bush η μαγική λέξη, εξ ου και η γέννηση του μαγικό θάμνο. Η μαγική λέξη ήταν μια σύνθεση μεταξύ της ιστορίας και της κατάστασης του μυαλού στην οποία λούζω ενώ τη γράφω : ήταν μαγικό !

Αυτή είναι η πρώτη μου είδηση, η προέλευση της οποίας προέρχεται από τη λέξη-σπόρος « θάμνος ».